In de zomer van 1970 begon mijn avontuur. Het was warm, en ik werd de vrijwilliger om in de boom te klimmen om kersen te plukken. Dit waren mijn eerste stappen op een pad dat me zoveel schoonheid en waardevolle herinneringen heeft gebracht. Elke keer word ik eraan herinnerd dat het draait om wat we achterlaten. Met elke kers in de emmer kwam er ook een voor mij. Eén voor de emmer, en één voor mij. Twee voor de emmer, en weer twee voor mij…
Een ander onvergetelijk moment dat ik koester, is het moment waarop mijn lerares me leerde dat takken moesten vloeien en geen stokken waren. Dit inzicht, dat ik op slechts zesjarige leeftijd kreeg, is vereeuwigd op een schilderijtje. Het zijn momenten zoals deze die je nooit vergeet en die je helpen om met nieuwe ogen naar de wereld te kijken. Deze ervaringen hebben me laten zien hoe belangrijk het is om te genieten van de kleine momenten en het leven bewust te beleven.